Εξαιρετικά χαμηλή η τιμή του λαδιού

Στα 2,429 ευρώ το λίτρο δημοπραττήθηκε το πρώτο λάδι της χρονιάς στη Λακωνία. Η τιμή αν και είναι υψηλότερη με πέρσι οριακά καλύπτει το κόστος της παραγωγής φέρνοντας τους παραγωγούς σε αδιέξοδο. H δημοπρασία αυτή πάντα δείχνει τα επίπεδα στα οποία θα κινηθεί και η υπόλοιπη αγορά και φυσικά τα αποτελέσματα είναι πολύ ανησυχητικά.

Το παραεμπόριο στο λάδι επίσης ανθεί με το χύμα λάδι να κινείται σε ανησυχητικά επίπεδα. Αναρρωτιέμαι, φυσικά, κατά πόσο μια πάταξη του παραεμπορίου αυτού θα έφερνε αποτελέσματα και στους παραγωγούς χωρίς τη συνολικότερη συμβολή του κράτους και του υπουργείου ανάπτυξης στην αγορά του λαδιού, που είναι τόσο πολύτιμη για τη χώρα μας.

Ελαιόλαδο | Κιλά και λίτρα

Τι είναι πιο βαρύ; Ένα κιλό σίδερο ή ένα κιλό βαμβάκι; Ήταν η ερώτηση που μας κάναν στο σχολείο για να μας εξηγήσουν πως το βάρος και η πυκνότητα είναι διαφορετικά.

Ειδικά με το χύμα λάδι, υπάρχουν πολλοί που προσπαθούν να κοροϊδέψουν τους ανυποψίαστους με την αναλογία κιλού και λίτρου.

Θα πρέπει να ξέρετε πως 1 λίτρο λάδι, είναι 0.91 κιλά. Ένας εξαιρετικός τρόπος απόδειξης πως το λάδι έχει μικρότερη πυκνότητα είναι πως πάντα ανεβαίνει πάνω από το νερό στο ίδιο ποτήρι. Προσοχή λοιπόν σε αυτόν που σας πουλά 17 κιλά ή 17 λίτρα.

Φυσικά, η καλύτερη πρακτική είναι να αποφεύγουμε εντελώς το χύμα, μη τυποποιημένο λάδι.

Χανιά | Διεθνές συνέδριο για το λάδι

Νέα κοινή αγροτική πολιτική ζητούν οι 150 σύνεδροι του διεθνούς συνεδρίου για το ελαιόλαδο που βρίσκεται σε εξέλιξη στα Χανιά.

Από όσα διαβάζουμε στο πρώτο θέμα, ωστόσο, λάμπουν δια της απουσίας τους εκπρόσωποι του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης αλλά και της περιφέρειας της Κρήτης.

Είμαστε σε αναμονή για τα πορίσματα, τις αποφάσεις και τις συμφωνίες που θα προκύψουν. Σίγουρα θα επηρεάσουν πολύ την ελληνική οικονομία που εκτιμάται πως θα παράγει 3.100.000 τόνους λαδιού το επόμενο έτος.

Ελαιόλαδο από την Καλιφόρνια; Όχι ευχαριστώ

Το κάστρο της παγκόσμιας αγοράς μεταλλαγμένων αποφάσισε να ευεργετήσει τον κόσμο με ελαιόλαδο!

Μάλιστα και οι ίδιοι οι κάτοικοι της Καλιφόρνια, όπως διαβάζω στο Tromaktiko, είναι απρόθυμοι να το αγοράσουν παραδεχόμενοι πως το μόνο πραγματικά ποιοτικό λάδι είναι το ελληνικό και το ιταλικό.

Σύμφωνα με το άρθρο

Το εμπόριο ελαιολάδου στην Καλιφόρνια, το οποίο άρχισε τον 16ο αιώνα από ισπανούς ιεραποστόλους, είχε σχεδόν πεθάνει πριν από 10 χρόνια, εκτός από κάποιους παραγωγούς μικρής κλίμακας στις ακτές του Ειρηνικού και στις περιοχές με τους αμπελώνες.

Εγώ θα έλεγα πως και η εκεί παραγωγή μια νίκη για το φημισμένο μας ελληνικό λάδι.

Κομπίνα για μαγειρεμένο λάδι.

Πήγαινε σε εστιατόρια, σουβλατζίδικα, ταβέρνες και σούπερ μάρκετ, παρουσιαζόταν ως εκπρόσωπος γνωστής στην περιοχή του Ηρακλείου εταιρίας γεωκαύσιμων - το φανέρωναν και τα δοχεία, τα οποία είχαν ανάγλυφα την επωνυμία της εταιρίας - και έτσι κανείς δεν μπορούσε να υποψιαστεί την κομπίνα.

Με αυτόν τον τρόπο ένας πανούργος 36χρονος υπεξαίρεσε ποσότητα μαγειρεμένου ελαιόλαδου, το οποίο χρησιμοποιείται ευρέως στην παραγωγή γεωκαύσιμου, από δύο συνεργαζόμενα με την ανωτέρω εταιρία καταστήματα, με σκοπό να αποκομίσει προσωπικό όφελος από την μετέπειτα πώληση του ελαιόλαδου, πιθανώς και στην ίδια εταιρία την οποία εκμεταλλευόταν.

Τη στιγμή όμως που έφευγε, χθες το πρωί (14-09-2011), από το δεύτερο κατάστημα, φορτωμένος με λάδι, εμφανίστηκε ως «από μηχανής Θεός» ο αληθινός εκπρόσωπος της εταιρίας, ο οποίος και δεν πίστευε στα μάτια του.

Ειδοποίησε άμεσα τους αστυνομικούς, οι οποίοι και έσπευσαν άμεσα στο σημείο και συνέλαβαν τον επίδοξο απατεώνα, πριν προλάβει να εξαπατήσει και άλλους καταστηματάρχες…

newsit.gr

Άλλο ένα σκάνδαλο με το γερμανικό λάδι

Φυσικά δε μπορώ να πω πως εκπλήσσομαι. Όπως λέω εδώ και πολύ καιρό τα κόλπα που παίζονται με το χύμα λάδι είναι εκατοντάδες. Τώρα διαβάζουμε σε όλες τις εφημερίδες και τα blogs πως εξάγουμε χύμα λάδι, αφήνουμε τους γερμανόυς να το τυποποιούν για δικό τους και το χρυσοπληρώνουμε να ξαναέρθει εδώ!

Θα μπορούσα διατηρώντας την ανωνυμία μου να αρχίσω τα "να παραιτηθεί ο υπουργός" κλπ κλπ. Αλλά δεν είναι κάτι που δεν είναι στο χέρι μας να το ρυθμίσουμε εμείς. Πότε είναι η τελευταία φορά που κοιτάξατε την προέλευση του λαδιού που αγοράσατε; Πότε ήταν η τελευταία φορά που ο παραγωγός δεν αποφάσισε να τυποποιήσει το δικό του; Γιατί δεν το κάνει άραγε αφού δεν του κοστίζει...

Ντροπή σε εμάς και σε κανέναν άλλον.

Μέτρα για την υποχρεωτική αναγραφή του ελαιολάδου στους καταλόγους καταστημάτων εστίασης ζητά η Νάντια Γιαννακοπούλου

Σε μια προσπάθεια να αναδειχθεί το ελαιόλαδο στα ελληνικά εστιατόρια η βουλευτής Μεσσηνίας του ΠΑΣΟΚ Νάντια Γιαννακοπούλου έκανε πρόταση μέσω ερώτησής της στην οποία ζητά  οι υπεύθυνοι των καταστημάτων εστίασης και διασκέδασης (εστιατόρια, εστιατόρια γρήγορης εστίασης, εστιατόρια ξενοδοχείων, ταβέρνες, οινομαγειρεία, κέντρα διασκέδασης και λοιπά παρόμοια καταστήματα) να υποχρεούνται, σύμφωνα με τη νομοθεσία, να αναγράφουν στον τιμοκατάλογο του καταστήματος τις παρακάτω ενδείξεις, σχετικά με το λάδι που χρησιμοποιούν: 

«Το είδος των ελαίων που χρησιμοποιείται σε ωμή μορφή στα προσφερόμενα φαγητά. Σε περίπτωση που γίνεται αποκλειστική χρήση ελαιολάδου για την παρασκευή των προσφερομένων φαγητών, αναγράφεται “χρησιμοποιείται μόνον ελαιόλαδο” και απαγορεύεται η κατοχή άλλων ελαίων, εκτός ελαιολάδου».

Ωστόσο, η παράβαση της νομοθεσίας τείνει να γίνει συνήθης πρακτική, τη στιγμή που η εφαρμογή αυτής της πρότασης θα έχει πολλαπλά οφέλη, τόσο για τους επιχειρηματίες που χρησιμοποιούν ελαιόλαδο, αλλά και για τους παραγωγούς του εξαιρετικού αυτού προϊόντος, όσο και για τους ίδιους τους πολίτες, οι οποίοι θα γνωρίζουν τι καταναλώνουν.

Επειδή η αναγραφή του είδους ελαίου που χρησιμοποιείται στα καταστήματα εστίασης θα δώσει τη δυνατότητα στον καταναλωτή να προτείνει ο ίδιος το είδος του λαδιού που προτιμά

Επειδή η Πολιτεία οφείλει να στηρίξει την προσπάθεια που καταβάλλεται για το Μεσσηνιακό ελαιόλαδο και όχι μόνο, μέσα από κάθε πρωτοβουλία ή πρόταση, η οποία στρέφεται προς τη συγκεκριμένη κατεύθυνση.


Άραγε έχετε αναρρωτηθεί ποτέ αν το "ελαιόλαδο" που σερβίρεται στα εστιατόρια είναι ελεγμένο; Πρέπει να κάνουμε μια έρευνα πάνω σε αυτό κανονικά...

Τοπικό λάδι | Πήρατε από εκεί που πήγατε;

Επισκέφθηκα και πάλι την Καλαμάτα. Πωλείται λάδι παραγωγής μας από δω, πωλείται λάδι παραγωγής μας από εκεί και κάθε τόσο και "ΠΩΛΗΤΕ ΛΑΔΙ ΠΑΡΑΓΟΓΙΣ ΜΑΣ". Φυσικά πολλοί είναι αυτοί που θεωρούν μια έξυπνη αγορά το λάδι από το μέρος που επισκέπτονται. Το ίδιο, και φυσικά λανθασμένα συμβαίνει και για το μέλι, και για το γιαούρτι.

Και αν και είναι σίγουρο πως έχει αραχθεί τοπικά, πως μπορώ να είμαι βέβαιος για ένα προϊόν που δεν έχει περάσει από ελέγχους, μένει στον ήλιο τη μεγαλύτερη διάρκεια της ημέρας (και καλά το λάδι, το γιαούρτι πως ζει;)

Φέτος είδα πως οι τιμές έχουν πέσει λίγο και από 80 ευρώ που τα έβρισκα πέρσι, τώρα έχουν φτάσει τα 70. Βέβαια είναι και η περίοδος τέτοια, το λάδι τους έχει μείνει ένα χρόνο.

Εσείς εμπιστευθήκατε φέτος κάποιον πλανόδιο για το λάδι της χρονιάς; Εγώ δεν μπόρεσα.

Εξευγενισμός Λαδιού | Τι είναι;

Με μια λέξη: Μια απάτη!

Σύμφωνα και με τη Βικιπαίδεια ο εξευγενισμός του λαδιού γίνεται αποκλειστικά σε λάδι κατώτερης ποιότητας για να μη μυρίζει από ελεύθερα λιπαρά οξέα.

Λέγοντάς μας οι πλανόδιοι πωλητές γεμάτοι περηφάνια πως το λάδι που πουλάνε είναι εξευγενισμένο απλά πιάνουν κορόιδο αυτόν που δεν ξέρει τη λέξη. Λέγεται αλλιώς και ραφινάρισμα και συνήθως το λάδι αυτό έχει και κατακάθια (μούργα, ιζήματα)
Την επόμενη φορά που κάποιος θα σας πουλήσει εξευγενισμένο ελαιόλαδο, καλό θα ήταν να του πείτε να το κάνει σαπούνι πρώτα, γιατί αυτή είναι η χρησιμότητά του.

Πώληση λαδιού σε ταξί. Και η κατρακύλα συνεχίζεται.

Από το να πουλάει κρασί ο ταξιτζής, θα πει κάποιος, πάλι καλά να λέμε. Αλλά αυτό που είδα στο ταξί που μπήκα σήμερα το πρωί ελλείψει Μέσων Μαζικής Μεταφοράς με άφησε άναυδο.

Πως μπορώ να εμπιστευθώ κάποιον που μου πουλάει λάδι σε ταξί;
Και το χαρακτηρίζει και έξτρα παρθένο; και Χανίων κρήτης;
Και πρέπει να πάρω και έναν ολόκληρο τενεκέ; Όχι κύριε ταρίφα.

Τα συμπεράσματα δικά σας. Εγώ ξέρω το "έκαστος στο είδος του"

Κι άλλες καταγγελείες για νοθευμένο ελληνικό χύμα λάδι στις Η.Π.Α.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση κοιμάται ήθελα να ήξερα; Το μόνο που τους νοιάζει είναι το μνημόνιο και το ΔΝΤ;

Χάνουμε πολλά χρήματα εξ αιτίας τους, καθώς κανείς δε μπήκε στον κόπο να ελέγξει πως έφτασε μέχρι τις Η.Π.Α. το νοθευμένο ελαιόλαδο με την εμπορική ονομασία LAKONIA σαν έξτρα παρθένο μάλιστα. Αυτό μας έλειπε να χάσουν τώρα την εμπιστοσύνη τους και οι αγοραστές του εξωτερικού!

Πιο αναλυτικά, όπως διαβάζουμε στον megalopoli-fm στελέγχη του υπουργείου αγροτικής ανάπτυξης δήλωσαν πως είναι ανεπίτρεπτο και θα κάνουν ό,τι μπορούν (εδώ γελάμε) για να προστατέψουν την εικόνα του λαδιού στις χώρες που εξάγουμε.

Ένα είναι σίγουρο. Οι έλεγχοι είναι ελάχιστοι, οι ρυθμοί με τους οποίους εντείνονται όπως υπόσχονται μηδενικοί και επιτήδειοι εκμεταλλεύονται αυτοί την κατάσταση για να θησαυρίζουν! Για άλλοι μια φορά μάρτυρες μιας γελοίας παράστασης.

Λάδι Σαντορίνης στο Amazon!

Καλά διαβάσατε, το Amazon πουλάει λάδι αμφιβόλου ποιότητας από τη Σαντορίνη.

Συγεκρκριμένα, στο http://www.amazon.com/Santorini-Greek-Extra-Virgin-Olive/dp/B003HU6VCG/ref=sr_1_1?ie=UTF8&s=grocery&qid=1307364302&sr=8-1

μπορεί κανείς να αγοράσει 5 ευρώ το λίτρο λάδι από τη Σαντορίνη στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Κατ αρχάς να αναφέρω πως είχα την εντύπωση πως το ερημικό κλίμα της Σαντορίνης δε μπορεί να βοηθήσει στο να ευδοκιμήσει ελιά και ως εκ τούτου το νησί βγάζει μόνο... λιαστή ντομάτα. Είναι εξοργιστικό που μπορεί να φτάσει κάποιος χωρίς κανέναν έλεγχο, καμμία προσπάθεια και χάρη στην απουσία τυποποίησης. Το πιθανότερο είναι πως γελά με τους συντοπίτες του. Σύμφωνα με δημοσιεύματα το λάδι είναι από τη Μεσσηνία ενώ έχει ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων στο νησί και στην ελληνική παραγωγική κοινότητα.

Τι έχετε να πείτε;

Π.Ο.Π Λάδι

Ορισμένα λάδια στην αγορά έχουν προστατευόμενη ονομασία προέλευσης. Είναι ορισμένο από την Ευρωπαϊκή Ένωση να γίνεται έτσι, πωλούνται πιο ακριβά για να διασφαλίζεται ο παραγωγος ο οποίος στην προκειμένη περίπτωση πρέπει να είναι απλά οπισθοδρομικός για να το δίνει χύμα.

Πως ξεχωρίζουμε λοιπόν το λάδι Π.Ο.Π.;

Μα είναι πολύ απλό. Το λάδι αυτό θα φέρει την παρακάτω ετικέτα.

Στον τίτλο του θα λέει από που προέρχεται, π.χ. Λάδι Καλαμάτας.

Αν κάποιος σας δίνει λάδι Καλαμάτας και δεν έχει το παραπάνω σηματάκι, τότε μάλλον σας κοροϊδεύει. Αυτό είναι ακόμη πιο επικύνδινο για τον κάτοικο του εξωτερικού που συνήθως δε ξέρει γι αυτή την ετικέτα. Ελπίζω από το blog μου να το μάθει έστω κι ένας

Κι άλλη αγανάκτηση με τις τιμές του ελαιολάδου!

Κι ενώ το χύμα ελαιόλαδο βρίθει, οι τιμές του ελαιολάδου έχουν ορίσει τον "Αγανακτισμένο στην Πύλο":

Όπως διάβασα στο Πρώτο Θέμα ελαιοπαραγωγός αποφάσισε να ρίξει την παραγωγή του στο δρόμο για "να γελάσει με τα αμάξια που θα γλιστρούσαν".

Βρήκα πολλά πράγματα που εγείρουν ερωτήματα στο άρθρο.
Κατ' αρχάς, μιλάμε για μια περιοχή της Καλαμάτας με πλούσιο ελαιοπαραγωγικό πλούτο. Η κίνηση αυτή καταδεικνύει πως μια μεγάλη μερίδα του πληθυσμού είναι αγανακτισμένη με την κατάσταση.
Η απώλεια καυσίμων στα περιπολικά εγείρει ερωτηματικά για το τι θα γινόταν σε περίπτωση ενός σοβαρότερου κινδύνου.

Η Πύλος δεν είναι κανένα χωριό. Έχει δύο χιλιάδες κατοίκους, οι οποίοι βλέπουν καθημερινά τις περιουσίες τους να συρρικνώνονται, το λάδι τους να μην έχει τη θέση που του αρμόζει ενώ παράλληλα το σύστημα τυποποίησης του λαδιού νοσεί. Επιτέλους πρέπει να ληφθούν μέτρα που θα διασφαλίσουν την οικονομική (αν υπάρχει τέτοιος όρος) και ψυχική υγεία των ελαιοπαραγωγών αλλά και την ποιότητα ενός φαγητού που καταναλώνουμε κατά κόρον οι Έλληνες.

Αυτά να βλέπουν οι αρμόδιοι.

Η παγκόσμια ζήτηση λαδιού αυξάνεται.

Έχουμε και λέμε λοιπόν:

Βραζιλία: Αύξηση 21.4% στη ζήτηση για ελαιόλαδο
Η.Π.Α: 3%
Καναδάς: 9.4%
Αυστραλία: 6.1%

και στην ελλάδα "λαδολυσσάνε" οι ελαιοπαραγωγοί. Και ενώ η Ισπανία στην οποία έχω αναφερθεί εκτενώς, έχει το 45% της παραγωγής του ελαιολάδου παγκοσμίως το Ελληνικό ελαιόλαδο δέχεται ένα ισχυρό πλήγμα. Να κατηγορήσω την κυβέρνηση; Να κατηγορήσω για άλλη μια φορά το χύμα λάδι;

Η ευρωπαϊκή ένωση πάντως γενικά η οποία υπό μια ευρύτερη έννοια μας ενδιαφέρει έχει το 73% της παγκόσμιαας παραγωγής.

Απορώ πάντως με τους ελαιοπαραγωγούς που δεν το τυποποιούν να το στείλουν έξω. Το ίδιο τους το συμφέρον δεν καταλαβαίνουν...

Πηγή: http://valta-trifilias.blogspot.com/2011/05/blog-post_24.html

Χύμα Λάδι | Μπορείτε να το κάνετε ένα υπέροχο σαπούνι!

Δεύτερο άρθρο για σήμερα, γιατί αν το αφήσω για αύριο θα το ξεχάσω! Που λέτε, σε συζήτηση που έκανα με γνωστό μου για το blog και την προσπάθεια που κάνω να αναγνωριστούν από όλους οι συνέπειες κατανάλωσης χύμα ελαιολάδου, μου είπε κάτι που μπορούμε να κάνουμε με κακά λάδια!

Όταν λέω κακά λάδια, εννοώ είτε παλιά λάδια, είτε λάδια κακής ποιότητας (βλ. χύμα λάδι) ακόμα και χρησιμοποιημένα λάδια, τα οποία μπορούν να γίνουν σαπούνι πολύ εύκολα. Ορίστε μια λύση λοιπόν για να μην πάνε εντελώς χαμένα τα λεφτά που χαλάσαμε για το χύμα λάδι απ΄το χωριό που μας βγήκε σκάρτο!

Θα χρειαστούμε:

1 κιλό καυστική σόδα
3 κιλά νερό
6 κιλά ελαιόλαδο (αν είναι παλιό και έχει μούργα ή άλλα στερεά σώματα πρέπει πρώτα να το περάσουμε από τουλουπάνι)
2 κουβάδες
ξύλινο πλαίσιο διαστάσεων 50x40x20 (για καλούπι)

Παρασκευή:

ΠΡΟΣΟΧΗ Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΝΑ ΜΗ ΓΙΝΕΙ ΣΕ ΚΛΕΙΣΤΟ ΧΩΡΟ.

Στρώνουμε μερικά φύλλα από την εφημερίδα και πάνω στην εφημερίδα τοποθετούμε το ξύλινο πλαίσιο. Μετά, ρίχνουμε 3 κιλά νερό στον έναν κουβά και διαλύουμε μέσα 1 κιλό καυστική σόδα.


ΠΡΟΣΟΧΗ ΝΑ ΜΗΝ ΕΡΘΕΙ ΣΕ ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΔΕΡΜΑ.

Στο δεύτερο κουβά βάζουμε το λάδι και στη συνέχεια ρίχνουμε το διάλυμα της σόδας.

Ανακατεύουμε διαρκώς μέχρι να πήξει και το βάζουμε στο καλούπι. Το αφήνουμε να στεγνώσει και να στραγγίξει καλά. Ύστερα είναι έτοιμο για χρήση. Είναι ιδανικό για λεκέδες στα ρούχα αλλά και για να πλενόμαστε και εμείς οι ίδιοι!

Γευσιγνωσία: Καλό λάδι, όπως καλό... κρασί!

Να είναι καλά το google, όσο περνάει ο καιρός μαθαίνω όλο και περισσότερα. Μάλιστα, η ιστορία που θα ακολουθήσει είναι κάτι που έχω δοκιμάσει και μόνος μου και δουλεύει!

Που λέτε, όταν ανοίγουμε ένα μπουκάλι κρασί συνήθως μυρίζουμε το φελλό, αναζητούμε αρώματα και προσπαθούμε να λύσουμε τα αινίγματα της καταγωγής και των ποικιλιών. Άρωμα, χρώμα και γεύση, όλα παίζουν ρόλο. Η πρώτη γουλιά απαιτεί οξύτητα αισθήσεων και μόνο εφόσον ικανοποιηθούν οι απαιτητικές μας αισθήσεις, τότε και μόνο τότε ξεκινά η απόλαυση.

Πόσοι από εμάς όμως, αγαπητοί μου αναγνώστες κάνουμε το ίδιο όταν ανοίγουμε ένα μπουκάλι ελαιόλαδο;

Το ελαιόλαδο διαφέρει από παραγωγό σε παραγωγό και από μάρκα σε μάρκα και όπως ακριβώς συμβαίνει και με το κρασί, η γευσιγνωσία του ελαιόλαδου γίνεται από επαγγελματίες. Αυτός που έθεσε τους κανόνες και ευήβρε τις τεχνικές της γευσιγνωσίας είναι ο Ισπανός Δρ Μάριο Σωλήνας. Υπάρχουν μάλιστα και τα βραβεία καλύτερου ελαιόλαδου στον κόσμο που γίνονται προς τιμήν του. Ωστόσο δε χρειάζεται να είμαστε σπουδαγμένοι γευσιγνώστες για να μπορέσουμε να καταλάβουμε και μονάχοι μας στο σπίτι ένα δυο πραγματάκια για το λάδι που αγοράσαμε.

Για να δοκιμάσουμε το ελαιόλαδο καλό θα είναι να αφήσουμε στην άκρη για αρχή το κριτήριο χρώμα γιατί πολλές φορές μας παραπλανά. Έτσι ο ιδανικός τρόπος να δοκιμάσουμε το λάδι είναι σε ένα πεντακάθαρο, χρωματιστό μπλε, γυάλινο ποτηράκι που δε μυρίζει ούτε σαπούνια ούτε τίποτε. Μετά βάζουμε μια κουταλίτσα λάδι στο ποτηράκι και το ανακατεύουμε κρατώντας το σαν το ποτήρι του κονιάκ, γερά από την κούπα του ποτηριού και όχι από το κολωνάκι σαν το κρασί γιατί θέλουμε να ζεσταθεί το λαδάκι για να μοσχομυρίσει. Αφού το κρατήσουμε λίγο στα χέρια μας τότε παίρνουμε βαθιές ανάσες και ταξιδεύουμε σε κάμπους, ελαιώνες και την παρθένα ελληνική φύση.

Αφού χορτάσει η όσφρησή μας σειρά έχει η γεύση. Αφού πλησιάσουμε ευλαβικά το ποτήρι στο στόμα μας, χύνουμε λιγάκι λάδι πάνω στη γλώσσα μας. Εδώ, όπως μας λέει ο Δρ Μάριο, πρέπει να προσέξουμε η γλώσσα μας να είναι οριζόντια για να απλωθεί το λάδι πάνω σε όλη της την επιφάνεια. Δεν καταπίνουμε αλλά για λίγη ώρα εισπνέουμε από το στόμα και εκπνέουμε από τη μύτη. Και μόνο όταν νιώσουμε όλες τις γεύσεις της ελληνικής γης, τότε καταπίνουμε περνώντας το λάδι από τον ουρανίσκο μας.

Ψάχνουμε στο ελαιόλαδο μυρουδιές και γεύσεις γνώριμες. Φρούτα, λουλούδια, φρέσκα λαχανικά, αναμνήσεις απ' το χωρίο, γεύσεις απ΄τα φαγιά της γιαγιάς και του ξυλόφουρνου. Αυτό που δε θέλουμε σε καμία περίπτωση να νιώσουμε είναι η χωματίλα που βγάζει το παλιό λάδι ή το λάδι που δε φυλάχτηκε σωστά. Ειδικά στο χύμα λάδι, αν δε νιώσετε κάτι ευχάριστο, κάτι που να κάνει τη μικρή αυτή ιεροτελεστία της γευσιγνωσίας μια απολαυστική εμπειρία, τότε μάλλον υπάρχει πρόβλημα με το λάδι και θα πρέπει να το ξανασκεφτείτε πριν το βάλετε στο τραπέζι σας.

Χύμα Λάδι: Είναι τελικά ανώτερης ποιότητας; [ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ]

Το ελαιόλαδο είναι στενά συνδεδεμένο με τις διατροφικές μας συνήθειες. Αποτελεί βάση σχεδόν κάθε αυθεντικής συνταγής της ελληνικής κουζίνας και είναι ένα από τα πολυτιμότερα αγαθά της ελληνικής γης. Η αξία του ήταν αναγνωρισμένη από τα αρχαία χρόνια, ο Όμηρος συγκεκριμένα το χαρακτήρισε “υγρό χρυσό”. Ο καθένας μας γνωρίζει πως αποτελεί μια υγιεινή τροφή, υψηλής θρεπτικής αξίας. Πόσοι από εμάς όμως γνωρίζουν τους κινδύνους που διατρέχουμε από την κατανάλωση χύμα ελαιόλαδου;

Η γενική αντίληψη είναι ότι το χύμα ελαιόλαδο είναι ανώτερης ποιότητας, μιας και κυρίως το προμηθευόμαστε από συγγενείς ή φίλους. Ωστόσο τα αποτελέσματα έρευνας που έγινε στη χώρα μας έδειξαν ότι το 60% του χύμα ελαιόλαδου είναι κακής ποιότητας ή νοθευμένο. Συνήθως είναι αδύνατον να γνωρίζουμε αν το λάδι είναι της φετινής ή της προηγούμενης χρονιάς, αν είναι οξειδωμένο, αν έχει νοθευτεί με σπορέλαια και χρωστικές ουσίες, αν έχει υψηλή οξύτητα ή ακόμα αν έχει αποθηκευτεί σωστά. Έστω και αν αποκλείσουμε το ενδεχόμενο ο γνωστός μας παραγωγός να λέει ψέματα, δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι για το βαθμό οξύτητας και για το ενδεχόμενο οξείδωσης αν δεν γίνονται συστηματικοί εργαστηριακοί έλεγχοι. Ας μην ξεχνάμε και το τραγικό γεγονός του 1981 στην Ισπανία όπου 1.200 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους εξαιτίας νοθευμένου ελαιόλαδου. Έτσι, για την προστασία του καταναλωτή θεσπίστηκε η Αγορανομική Διάταξη 07/2009, η οποία απαγορεύει τη διακίνηση μη τυποποιημένου ελαιολάδου. Επιπλέον βάσει της παραπάνω διάταξης, το λάδι που διατίθεται προς πώληση πρέπει να είναι προσυσκευασμένο με τις ενδείξεις του Κώδικα Τροφίμων και Ποτών. Τέλος, η Ευρωπαϊκή Ένωση, έχει πάρει πρόσθετα μέτρα, από το Νοέμβριο του 2003, καταργώντας τον 16κιλο τενεκέ επιτρέποντας μόνο τις συσκευασίες έως 5 λίτρα.

Συνεπώς ο μόνος τρόπος για να είμαστε απόλυτα σίγουροι για την ποιότητα του λαδιού που καταναλώνουμε είναι να χρησιμοποιούμε τυποποιημένο ελαιόλαδο. Το πλεονέκτημα είναι ότι οι σοβαρές εταιρίες έχουν σύγχρονα εργαστήρια, όπου ελέγχουν το λάδι σε πολλά σημεία. Γίνεται έλεγχος για φυτοφάρμακα, οξύτητα, χρώμα, υπολειμματικές ουσίες, σωστή αποθήκευση και αναγραφόμενη ημερομηνία λήξης προκειμένου να εξασφαλίζεται ένα ασφαλές και ποιοτικό τελικό προϊόν για τους καταναλωτές. Επίσης, το τυποποιημένο λάδι παρουσιάζει μεγάλη αντοχή στην οξείδωση και έτσι μπορεί και διατηρείται για 12 έως 18 μήνες περίπου. Γι αυτό πριν την επόμενη επίσκεψή σας στο χωριό και στο λιοτρίβι του μπάρμπα Γιάννη σκεφτείτε προσεκτικά αν αξίζει να διακινδυνεύσετε την υγεία σας και την υγεία των παιδιών σας.

Στέφανος Δ. 

Δημόσιος Υπάλληλος

Ελληνικό λάδι VS Ευρωπαϊκό λάδι. Η συζήτηση πήρε φωτιά!

Χτες έγραψα ένα άρθρο για το προωθητικό πρόγραμμα της Ισπανίας για το λάδι της. Χάρηκα πολύ μόλις είδα πως ένα μεγάλο blog σαν το tro-ma-ktiko πήρε τη δημοσίευσή μου και την έκανε άρθρο, ελπίζοντας σε κάτι καλύτερο για πιθανές απαντήσεις στα ερωτήματα που είχα θέσει. Δεν περίμενα ποτέ πως θα ήμουν τόσο χαρούμενος όταν θα έβλεπα άρθρα μου σε άλλα blogs, για αυτό θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους αναδημοσιεύετε θέματα από αυτόν τον ιστοχώρο!

Στο δια ταύτα τώρα, το άρθρο στο tro-ma-ktiko, άνοιξε μία συζήτηση εκτός του blog, με άρθρο που έστειλε ένας αναγνώστης του, ο οποίος ζει και εργάζεται στη Μεγάλη Βρετανία. Σύμφωνα με τον συγκεκριμένο αναγνώστη λοιπόν, οι υποθέσεις που έγιναν στο άρθρο μου ήταν πέρα για πέρα αληθινές! Το ελληνικό ελαιόλαδο είναι δυσεύρετο στα Super-Markets και όταν καταφέρεις να το βρεις, το βρίσκεις σε μικρές ποσότητες, οπότε ακόμη και οι Έλληνες του εξωτερικού αναγκάζονται να πάρουν ισπανικό ή ιταλικό λάδι. Δεν είναι κρίμα;;

Αυτή η κατάσταση, με κάνει να επαναφέρω τις ερωτήσεις μου για το ποιες είναι οι ενέργειες του ελληνικού κράτους για την προώθηση του τυποποιημένου ελαιολάδου που παράγει η χώρα; Γιατί δεν εξάγουμε σε μεγάλες ποσότητες το λάδι μας; Αφού είναι το μόνο προϊόν που είμαστε σίγουροι πως μπορεί να μας βγάλει ασπροπρόσωπους, τόσο γιατί είναι καλύτερο γευστικά από τον ανταγωνισμό (σύμφωνα με τον κύριο που έχει δοκιμάσει από όλα όπως φαίνεται) αλλά και σίγουρα ποιοτικό αφού περνάει ένα κάρο ελέγχους, γιατί αφήνουμε την ευκαιρία να πάει χαμένη;

Άραγε θα πάρουμε ποτέ απάντηση, ή θα μπει και αυτό στον φάκελο με τα ανεξήγητα φαινόμενα αυτής της χώρας;

Λάδι και Μεσογειακή Διατροφή: Η Ισπανία, ξέρει. Η Ελλάδα;

Καλά να πάθουμε. Ξεκινάω επιθετικά γιατί διάβασα κάτι και είμαι γεμάτος νεύρα. Στην Ισπανία λέει, κάνουν ολοκληρωμένη ενέργεια προώθησης του ελαιολάδου στην Ευρώπη αλλά και στην Κίνα (!!) και εμείς στην Ελλάδα σαν τους βλάκες, ακόμη ψαχνόμαστε! Ξέρετε ποιος χρηματοδότησε την καμπάνια της Ισπανίας; Η Ευρωπαϊκή Ένωση και το Υπουργείο Γεωργίας τους! Εμείς;;

Αντιγράφω την ανακοίνωση του ΣΕΔΗΚ: «Ενώ εμείς στην Ελλάδα αναλωνόμαστε σε συζητήσεις και αναποτελεσματικές επικοινωνιακές ενέργειες για δήθεν προώθηση του ελαιόλαδου, η Ισπανία προχώρησε σε ουσιαστικές και μεθοδευμένες ενέργειες υποσκελίζοντας ακόμη και την Ιταλία σε εξαγωγές και καταλαμβάνοντας την πρώτη θέση σε πολλές διεθνείς αγορές. Αυτό βέβαια το πέτυχε σχεδιάζοντας και υλοποιώντας συγκεκριμένα και στοχοποιημένα προγράμματα προωθητικών προσπαθειών και όχι αυτοσχεδιάζοντας με ανταλλαγή επισκέψεων καλής θέλησης στελεχών της Κυβέρνησης ή της Αυτοδιοίκησης σε διάφορες χώρες ή επιχορηγώντας επιχειρήσεις που εκ των πραγμάτων είναι αδύναμες να εξαγάγουν».

Καλά να πάθουμε. Τι θα μπορούσαμε να εξάγουμε, αν όχι τυποποιημένο ελαιόλαδο σαν χώρα;;; Ξέρετε που ήταν επικεντρωμένη η εκστρατεία της Ισπανίας; Στη Μεσογειακή Διατροφή!!! Εμείς, δεν ξέρουμε από αυτά;;; Ή μήπως δεν έχουμε καλύτερο λάδι;; Έπαιξε σε τηλεόραση, εφημερίδες, περιοδικά, παντού! Ακόμη και με χορηγίες! Εμείς τι κάνουμε;; Ασχολείται κανείς με την προώθηση των εξαγωγών ελαιολάδου, ή περιμένουμε να βγούμε από το αδιέξοδο με τις ευχές του Στρος Καν;;;

Η έκθεση αποτελεσμάτων του Προγράμματος για την προώθηση του ελαιολάδου της Ισπανίας σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υποστηρίζει πως περισσότεροι από 25 εκατομμύρια (!!) Ευρωπαίοι ενημερώθηκαν για τα προτερήματα του ισπανικού ελαιολάδου. Μετά από αυτό το τριετές πρόγραμμα έμαθαν για το πόσο καλό είναι το ισπανικό λάδι 13.600.000 Ισπανοί, 4.449.000 Βρετανοί, 6.138.000 Γάλλοι και 767.920 Βέλγοι. Πέρα από τους Ευρωπαίους μάλιστα, αρκετοί παράγοντες της Κινεζικής αγοράς ενημερώθηκαν σε σεμινάρια στην Ισπανία.

Αν με ρωτάτε για την Ελλάδα, νομίζω πως η απάντηση στο πως πάμε είναι η έρευνα που είχα βρει για την κατανάλωση χύμα και τυποποιημένου ελαιολάδου. Ας εμφανιστεί κάποιος υπεύθυνος να απαντήσει: Εξάγουμε λάδι στο εξωτερικό και δεν το ξέρουμε, ή δεν εξάγουμε επειδή το πραγματικά καλό (και ελεγμένο) λάδι δεν το εκτιμάμε ούτε καν στη χώρα μας;

Υ.Γ. Θα θυμάται κανείς μετά το θέμα με το τοξικό χύμα λάδι της Ισπανίας; Αλλά άλλο το marketing της Ελλάδας, άλλο της Ισπανίας! Ας πάρουμε κανένα μάθημα...